γράφει ο -limo-
Μετά
τον νικηφόρο αγώνα της Εθνικής Ελλάδος
την Παρασκευή θα περίμενε κανείς ότι
σύσσωμος ο ελληνικός αθλητικός τύπος
θα εξυμνούσε την Εθνική μας ομάδα για
την καλή εμφάνιση και για το τεράστιο
βήμα που έκανε για την πρόκριση στην
τελική φάση του παγκοσμίου κυπέλλου.
Θα περίμενε κανείς ότι ακόμη και οι
οπαδικές εφημερίδες θα επικεντρώνονταν
σε αυτό μιας και δεν είχαν και κάτι άλλο
σημαντικό να γράψουν για τις ομάδες που
εκπροσωπούν εκείνη την μέρα.
Κούνια
που μας κούναγε. "Όλος ο κόσμος στα
πόδια του Μήτρογλου" η μία, "Με
Σάλπι πάμε Ρίο" η άλλη. "Χριστέ μου
ο Μήτρογλου" η μία "Σάμπα" με
τεράστια φωτογραφία του Σάπλι
να του καθαρίζει τα παπούτσια ο Μήτρογλου
η άλλη. Δεν ήξερα αν έπρεπε να γελάσω ή να
κλάψω. Η κατάσταση είναι αυτό που λέμε
στην καθομιλουμένη..."Για γέλια και
για κλάματα".
Εντάξει,
καταλαβαίνω ότι αυτές οι φυλλάδες
πληρώνονται από τις ομάδες για να τις
προωθούν. Πληρώνονται για να λένε κάθε
λογής παπαριά και να φανατίζουν τα
πρόβατα που τις διαβάζουν. Ακόμη και σε
μία επιβλητική νίκη της Εθνικής Ελλάδος
μηδενίζουν τα πάντα και ψάχνουν το
παραμικρό για να προβάλουν τις εταιρίες
(τις ομάδες δηλαδή) που τους πληρώνουν.
Γι αυτούς δεν ήταν επιτυχία της Εθνικής.
Ήταν επιτυχία του Ολυμπιακού και του
ΠΑΟΚ σήμερα, του Παναθηναϊκού και της
ΑΕΚ παλαιότερα. Λες και δεν θα πάει η
Εθνική στο mundial αλλά κάποιος σύλλογος.
Το
πρόβλημα και το ανησυχητικό σε αυτή την
κατάσταση δεν είναι όμως το τι γράφουν
αυτές οι καθοδηγούμενες εφημερίδες. Το
πρόβλημα είναι ότι ο κόσμος τις διαβάζει.
Τις διαβάζει φανατικά, επηρεάζετε και
βασίζει τα επιχειρήματα του σε έναν
διάλογο σε αυτά που θα έχει διαβάσει σε
αυτές τις φυλλάδες.
Είπαμε
όμως: Αυτοί ταυτίζουν μια επιτυχία μιας
Εθνική ομάδας με τον σύλλογο που
εκπροσωπούν επειδή πληρώνονται να το
κάνουν αυτό. Ο κόσμος όμως πληρώνει για
να τις αγοράσει. Οπότε, ποιος φταίει
στην τελική?
No comments:
Post a Comment