ΤΡΟΜΑΡΑ ΜΑΣ...

γράφει ο Kodo

Παρακολουθήσαμε άλλη μια φορά χθες Champions league. Και πάντα στο μυαλό μας έρχεται η σκέψη, “άλλο ένα διήμερο για να δούμε πραγματικό ποδόσφαιρο”.

Παρότι πολλοί από εμάς για διάφορους λόγους παρακολουθούμε ακόμη τη δική μας Super(τρομάρα μας)League δεν παύει αυτό που βλέπουμε να μην είναι πραγματικό ποδόσφαιρο. Είναι ίσως ένα διαφορετικό άθλημα που μοιάζει με το ποδόσφαιρο. Όμως μας αρέσει είτε γιατί είμαστε οπαδοί κάποιας ομάδας, είτε από ρομαντισμό, είτε από κάτι άλλο. Το γιατί δεν είναι πραγματικό ποδόσφαιρο δεν χρειάζεται, νομίζω, να αναφέρω τους λόγους.

Αλλά επειδή παρακολουθώ λίγο και Premier league σκέφτηκα,”ο Άγγλος φίλαθλος νιώθει άραγε κι αυτός έτσι όταν παρακολουθεί Champions league;”

Ο Άγγλος λοιπόν μπορεί να σκεφτεί:

- Τα τελευταία δέκα χρόνια έχουν πάρει το Champions league τρεις αγγλικές ομάδες (Manchester United , Chelsea , Liverpool). Η Manchester United έχει πάει ακόμη σε δυο τελικούς, η Chelsea σε ακόμη έναν όπως και η Liverpool. Ακόμη έχει πάει σε έναν τελικό η Arsenal . Άρα στο θέμα ανταγωνιστικότητας δεν υπάρχει παράπονο.

- Αν εξαιρέσουμε τις μεγάλες ομάδες της Premier league και του Champions league,οι μεσαίες και οι μικρές ομάδες της Αγγλίας έχουν καλύτερα γήπεδα, γενικά, από τις μεσαίες και μικρές ομάδες του Champions league (η άποψή μου από αυτά που βλέπω σε διάφορες χώρες).

- Η νοοτροπία και η συμπεριφορά των οπαδών στην Αγγλία είναι καλύτερη μέσα στο γήπεδο (οι οπαδοί είναι τόσο κοντά που μπορούν να αγγίξουν τους παίκτες).

- Η συμπεριφορά των παικτών είναι καλύτερη (σπάνια κάνουν καθυστέρηση ακόμη κι αν κερδίζουν).

- Και τέλος οι διαιτητές στην Αγγλία είναι μάλλον λίγο καλύτεροι (τα τελευταία χρόνια έχουν χαλάσει οι διαιτησίες στην Ευρώπη).

Εγώ σαν Έλληνας λοιπόν θα κλάψω ήσυχα το σαββατοκύριακο βλέποντας Πανθρακικός – ΠΑΟΚ και Εργοτέλης - Παναθηναϊκός και θα σκέφτομαι τον Άγγλο φίλαθλο που μεσοβδόμαδα κάνει ένα διάλειμμα από το όνειρό του, βλέποντας Champions league.